“Torpaq uğrunda ölən varsa, Vətəndir!”
Bu torpağın hər qarışında Vətən sevgisini öz canı ilə yazan insanlar var. Onların ömrü qısa olsa da, qoyduqları iz əbədidir. Sərhəd Zöhrabbəyov da Azərbaycanın ərazi bütövlüyü uğrunda canından keçən, şəhidlik zirvəsinə ucalan mərd oğullardan biridir.
Doğulduğu yer Qusar olsa da, taleyinin yolları onu Bərdəyə gətirmişdi. Kənd Təsərrüfatı İnstitutunu bitirdikdən sonra təyinatla Bərdədə işləməyə başlayan Sərhədin bu qədim torpaqla bağlılığı getdikcə daha da möhkəmləndi. Elə ömür-gün yoldaşını da burada tapdı. Tələbəlik illərindən tanıdığı Etibar xanım Hüseynova ilə bir-birlərini sevib, ailə həyatı qurdular. Bərdə artıq onlar üçün sadəcə yaşayış yeri deyil, həyatlarının, sevgilərinin, arzularının ünvanına çevrildi.
Sərhəd Zöhrabbəyov Bərdə rayonunun Bakı kolxozuna rəhbərlik edirdi. İdarəçi kimi məsuliyyətli, insan kimi qayğıkeş, dost kimi etibarlı idi. Lakin Qarabağda baş verən hadisələr, erməni silahlı qüvvələrinin torpaqlarımıza qarşı törətdiyi vəhşiliklər onun rahatlığını əlindən almışdı. Vətən torpaqlarının təhlükədə olduğu bir vaxtda kabinetdə oturub hadisələri seyr etmək ona yaraşmırdı.
O, tərəddüd etmədən könüllü olaraq döyüşə yollandı.
Sərhəd Zöhrabbəyov Bərdə könüllü batalyonunun qərargah rəisi kimi torpaqlarımızın müdafiəsinə qalxdı. Döyüş yoldaşlarının xatirələrində onun adı cəsarət, qətiyyət və mərdliklə yanaşı çəkilir. O, döyüş meydanında yalnız vəzifəsini yerinə yetirən bir zabit deyildi. Vətən qarşısında borcunu son nəfəsinə qədər ödəməyə hazır olan bir Azərbaycan oğlu idi.
Ağdərənin Çıldıran kəndində gedən döyüşlər onun həyatının son səhifəsini yazdı.
Sərhəd Zöhrabbəyov həmin döyüşdə şəhidlik zirvəsinə ucaldı.
Aradan illər keçir. Zaman yaraları müəyyən qədər sakitləşdirə bilər, amma şəhid itkisi heç vaxt unudulmur. Çünki şəhidlər yalnız bir ailənin deyil, bütün xalqın övladlarıdır.
Sərhəd Zöhrabbəyovdan bir oğul, bir qız yadigar qalıb. Oğlu atasının adını və soyadını ləyaqətlə daşıyır, Bərdə Rayon İcra Hakimiyyətində çalışaraq doğma torpağa xidmət edir. Atasının həyat yolu, Vətən sevgisi və şəhidlik əmanəti onun üçün böyük məsuliyyətdir.
Sərhədin ömür-gün yoldaşı Etibar xanım Hüseynova isə həyatının ən ağır sınağından sonra öz ağrısını cəmiyyətə faydalı fəaliyyətə çevirib. Şəhid ailələrinin cəmiyyətində rəhbər kimi uzun illər şəhid və qazi ailələrinin yanında olub, onların qayğı və problemlərinin həllinə çalışıb. O, həyat yoldaşının yarımçıq qalan Vətən xidmətini öz mənəvi missiyası ilə davam etdirib.
Etibar xanımın ictimai fəaliyyəti həm də dövlətçilik və Vətən sevgisinin nümunəsidir. Ümummilli Lider Heydər Əliyevin siyasi kursuna sədaqəti ilə seçilib, Prezident İlham Əliyevin Bərdəyə səfərləri zamanı dövlət başçısını qarşılayan və salamlayan insanların sırasında olub.
Bu gün Sərhəd Zöhrabbəyovun şəhidlik zirvəsinə ucalmasından 34 il ötür. Otuz dörd il…
Bir insan ömrü üçün uzun, şəhid xatirəsi üçün isə bir an qədər qısa zaman.
Bu illər ərzində onun adı ailəsinin, dostlarının, döyüş yoldaşlarının yaddaşında yaşayıb. Ən əsası isə Sərhəd Zöhrabbəyovun adı Azərbaycanın müstəqilliyi və ərazi bütövlüyü uğrunda canından keçmiş qəhrəmanların şərəfli salnaməsinə yazılıb.
Bu gün biz azadlığın, dövlət müstəqilliyinin və torpaqlarımızın bütövlüyünün qədrini daha yaxşı anlayırıq. Bu dəyərlərin arxasında Sərhəd kimi oğulların qanı, canı və fədakarlığı dayanır.
Şəhidlər ölmürlər. Onlar xalqın yaddaşında, Vətənin tarixində, övladlarının adında və gələcək nəsillərin qürurunda yaşayırlar.
Sərhəd Zöhrabbəyov da yaşayır.
Onun adı ailəsinin qürurunda, Bərdənin yaddaşında, Azərbaycanın şəhidlik salnaməsində yaşayır.
Ruhu qarşısında baş əyirik.
Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin!
Musa Muradlı-Baxar.az
